Marta Żysko-Pałuba
Psycholog, terapeuta, Pracownia Psychologiczna Nintu

 

Na czym polega wartościowe spędzanie czasu z dzieckiem?

 

We wspólnym spędzaniu czasu najważniejsze jest po prostu bycie z dzieckiem w kontakcie. Chodzi przede wszystkim o to, by wtedy wszyscy czuli się dobrze i każdy z uczestników wiedział, że obok znajduje się osoba, z którą można wspólnie leżeć do góry brzuchem, śmiać się, rysować, gotować, jeździć na rowerze, czy pójść do kina lub teatru. Oczywiście konkretne czynności nie są tutaj kluczowe i mogą być inne dla każdej rodziny, gdyż są zależne m.in. od temperamentu dziecka, otoczenia oraz aktualnego nastroju. W skrócie jednak wartościowe spędzanie czasu z dzieckiem to dzielenie z nim wspólnych momentów – właśnie do takich chwil dzieci najczęściej wracają wspomnieniami.

Dlaczego tak ważne jest rodzinne spędzanie czasu z dzieckiem?

Jeżeli ten rodzinny czas jest autentyczny, a rodzice faktycznie są obecni w tej sytuacji i sprawia im ona przyjemność, to dziecko czuje się wtedy ważne i zauważone. Maluch ma wtedy przestrzeń i możliwość zadawania pytań, co z kolei powoduje tworzenie się bliskości, a to właśnie ona pozytywnie wpływa na poczucie własnej wartości, zwiększa pewności siebie i daje poczucie bycia akceptowanym. Trzeba wiedzieć, że jest to bardzo ważne, gdyż procentuje na lata i z tym dziecko idzie później w dorosły świat. Dzieciom, które w domu czuły się ważne, to poczucie towarzyszy również w trudnych chwilach w życiu dorosłym, dzięki czemu pomaga im je przejść. Poza tym wspaniale jest wiedzieć, że jest się kochanym i że ma się w życiu takie osoby i miejsce, gdzie możemy wrócić i czuć się tam zrozumianym.

Czasami rodzicom nie jest jednak łatwo się zaangażować i być w kontakcie z dzieckiem.

Bycie w autentycznym kontakcie może sprawiać trudności dorosłym, gdyż np. to, o czym mówi dziecko, może być dla nich nieciekawe lub niezrozumiałe bądź nierzadko mają głowę zaprzątniętą codziennymi obowiązkami. Należy jednak zdawać sobie sprawę, że dzieci są jak barometry i wyczuwają, czy osoba, która z nimi przebywa, chce z nimi być, czy nie. Potwierdzają to ich zachowania, gdy dziecko mówi do rodzica, że przecież on go w ogóle nie słucha, lub nawet bez tych słów, obrażają się bądź zaczynają wykonywać czynność samodzielnie, tracąc nadzieję, że rodzic jest nim faktycznie zainteresowany. W takich sytuacjach warto pamiętać, by spojrzeć dziecku głęboko w oczy, przytulić lub wziąć za rękę (większość dzieci uwielbia dotyk) i zanurzyć się w tym, co ono mówi. Prostym narzędziem jest parafrazowanie słów dziecka lub powtarzanie za nim, co pomaga bardziej zrozumieć i wczuć się w to, co maluch powiedział.

O czym warto pamiętać, spędzając czas wspólnie całą rodziną?

Przede wszystkim o tym, że nie ma lepszych i gorszych aktywności, dlatego nieważne, czy będzie to wspólne wyjście do kina, gotowanie, czy leżenie na trawie – ważne, by być w nich autentycznie i by dopasować je do upodobań oraz nastroju, by każdy czuł się komfortowo. Istotne jest także to, by czasami odpuścić. Jeśli nie ma się ochoty, by spędzać czas razem, można spędzić go osobno i to też jest dobre. Dotyczy to zarówno relacji dziecko-rodzic, jak i relacji pomiędzy rodzicami, którzy, jeśli mają między sobą spięcie, to z poczucia obowiązku nie powinni spędzać czasu rodzinnie. Dzieci w takich sytuacjach biorą odpowiedzialność za powstający dyskomfort i mogą sobie wymyślić, że powstała atmosfera wynika np. z ich nieodpowiedniego zachowanie. Rodzice muszą pamiętać, że nie są tylko i wyłącznie na użytek dziecka, ale w tej relacji są tak samo ważni. Ostatnią kwestią, o jakiej powinni pamiętać to także to, by wyzbyć się perfekcjonizmu i by budować relację z dzieckiem na miarę potrzeb i możliwości.



Autor: Sonia Młodzianowska