Jak ocenia Pani sytuację w kraju jeżeli chodzi o diagnostykę i leczenie chorób dziecięcych?

  • Trudne pytanie, na które mogę odpowiedzieć jedynie z perspektywy pacjentów trafiających do Instytutu. Wydaje się, że są obszary w których opieka i diagnostyka są dostępne i powszechne (np. wykrywanie wrodzonych wad serca – jeden z najwyższych wskaźników 
w Europie), oraz inne obszary, w których sytuacja nie jest tak dobra, np. choroby onkologiczne. Sytuacja ta ma, oczywiście, wiele przyczyn: brak przygotowania lekarzy pierwszego kontaktu do łączenia niepokojących objawów z chorobą nowotworową 
u dziecka (ich występowania nie wiąże się z wiekiem dziecięcym, 
a raczej dojrzałym), zbyt małą liczbą lekarzy pediatrów i niewielką liczbą miejsc w których tę specjalizację można zdobyć. Dostępność opieki pediatrycznej znacznie różni się również w zależności od regionu, najlepsza jest w dużych miastach, najtrudniej o nią w małych ośrodkach i na wsi, zwłaszcza na wschodzie Polski.
  • Bardzo dużym problemem praktycznie w całym kraju jest dostępność do opieki i leczenia stomatologicznego dzieci i młodzieży. Jest to spowodowane likwidacją szkolnych gabinetów stomatologicznych, trudnością w dostępie do gabinetów 
w małych miejscowościach oraz brakiem świadomości znaczenia dobrego stanu uzębienia dla ogólnego stanu uzębienia wśród rodziców i opiekunów dzieci.

Jakie wyzwania stoją przed dziecięcym lecznictwem i profilaktyką?

Wydaje się, że najtrudniejsze wyzwania najbliższych lat to:

  • profilaktyka otyłości wśród dzieci 
i młodzieży – narastający w ostatnich latach problem, który, jeśli nie spotka się z szeroko zakrojonymi działaniami edukacyjnymi i profilaktycznymi) skończy się za kilka, kilkanaście lat skokowym wzrostem liczby chorych z chorobami cywilizacyjnymi;
  • opieka stomatologiczna wśród dzieci – zły stan uzębienia skutkuje problemami zdrowotnymi w późniejszym wieku często nie wiązanymi z pierwotną przyczyną – zaburzenia gastrologiczne czy kardiologiczne (porzekadło głosi: chcesz mieć zdrowe serce – wylecz zęby);
  • utrzymanie ośrodków wysokospecjalistycznych takich jak Instytut, świadczących zarówno unikatowe procedury lecznicze jak i prowadzących badania naukowe, zarówno podstawowe jak i aplikacyjne w obszarze medycyny pediatrycznej. Zdobywanie środków finansowych, kształcenie kadry, wymiana doświadczeń na forum międzynarodowym, zakup często bardzo drogiej i wyspecjalizowanej aparatury to ogromne wyzwanie logistyczne i finansowe.

Właśnie ruszył autorski Program Centrum Zdrowia Dziecka - „100 Pierwszych dni dla zdrowia”. Jakie cele przyświecają tej akcji?

  • „Program 1000 pierwszych dni dla zdrowia” zakłada edukację żywieniową rodziców i opiekunów dzieci do 3 r.ż. W ramach programu realizowane będą warsztaty i spotkania edukacyjne, których celem jest przekazanie kompleksowych zasad zdrowego żywienia maluchów w okresie najbardziej intensywnego wzrostu małego człowieka. Jest to pierwsza tego typu akcja, której zakres obejmuje całą Polskę. Do realizacji programu zaproszonych zostało kilkanaście organizacji pozarządowych i instytucji publicznych. Pomysł na realizację takiego przedsięwzięcia zrodził się z potrzeby chwili. Często spotykamy się z problemem niewłaściwego odżywiania dzieci do 3 r.ż., w którym to okresie każde dziecko 5-cio krotnie zwiększa masę urodzeniową oraz podwaja długość swojego ciała. Jest to bardzo ważny okres w życiu każdego człowieka, w tym czasie kształtuje się metabolizm organizmu, warunkujący jego prawidłowe funkcjonowanie również w wieku dorosłym.  Dlatego też niezbędna jest edukacja rodziców i opiekunów dzieci, którzy powinni być odpowiedzialni i świadomi roli jaką pełnią w tak ważnym momencie życia swoich dzieci. Partnerem „Programu 1000 pierwszych dni dla zdrowia” jest również Instytut „Pomnik-Centrum Zdrowia Dziecka” jako wiodący ośrodek pediatryczny, specjalizujący się m.in. w zakresie żywienia i leczenia otyłości u dzieci i młodzieży. W ramach partnerstwa przygotujemy 10 spotkań edukacyjnych dla rodziców dzieci ze specjalistami w zakresie żywienia. Spotkania będą okazją do edukacji, ale również stworzą możliwość kontaktu z ekspertem, wymiany opinii i doświadczeń.  

Jak wypada Polska na tle innych krajów jeżeli chodzi o dostępność i jakość usług medycznych skierowanych do dzieci?

  • Bardzo to zależy od tego z którymi krajami się porównujemy, a także zależy to bardzo od dziedziny medycyny pediatrycznej. Wydaje się, że jesteśmy gdzieś w połowie stawki europejskiej jeśli chodzi o średnią, ale są dziedziny w których odbiegamy (np. jakość i łatwość dostępu do zaopatrzenia ortopedycznego dla dzieci), a są takie w których stoimy całkiem wysoko (np. wspomniane wykrywanie wrodzonych wad serca u dzieci).