W badaniu przeprowadzonym w 2013 roku wykazano, że 28 proc. psów ma nadwagę, z czego 9 proc. to zwierzęta otyłe. W przypadku kotów, ponad z nich 44 proc. ma problemy z utrzymaniem optymalnej masy ciała, w tym aż 13 proc. stanowią otyłe koty.

Jak się rodzi otyłość u psa, czyli przez żołądek do serca…

Dla wielu właścicieli szczęśliwe zwierzę to takie, które ma duży apetyt i mogłoby jeść bezustannie. Okazuje się, że często główną przyczyną otyłości są właśnie takie błędne stereotypy tkwiące w głowach właścicieli.

Zwierzęta często domagają się naszej uwagi i to niekoniecznie dlatego, że są głodne. Kiedy właściciel wraca do domu po całym dniu pracy, podaje zwierzęciu smakołyk, chcąc zrekompensować tak długą nieobecność – wierzy, że jest to najwłaściwszy sposób wynagrodzenia długiej rozłąki. Takie postępowanie sprawia, że powrót właściciela zaczyna kojarzyć się zwierzęciu z jedzeniem i wyrabia nawyk domagania się o smakołyk za każdym razem, gdy właściciel wraca do domu. To pierwszy krok do rozwoju otyłości.

Z pewnością nie jest to najlepszy sposób okazania zwierzęciu zainteresowania. Spacer czy zabawa to inne, doskonałe metody „zacieśniania” więzi pomiędzy właścicielem a jego zwierzęciem.

Gruby kot? Nie… on ma tyle futra

W przypadku kotów, właściciele często usprawiedliwiają wygląd swoich podopiecznych obfitym futrem. W takiej sytuacji warto zważyć zwierzę – wskazanie na wadze stanowi niepodważalny argument.

Mój pies jest gruby? Nie, on ma takie „grube kości”

Bardzo często zdarza się, że właściciel nie dostrzega nadwagi u swojego psa. Co więcej, twierdzi, że kilka zbędnych kilogramów świadczy o tym, że zwierzę jest naprawdę szczęśliwe. Dopiero zważenie psa i porównanie z tabelą wzorca danej rasy oraz ocena kondycji ciała (ang. BCS) rozwiewa wszelkie wątpliwości i może stanowić wstęp do rozmowy o otyłości i konieczności odchudzenia psa.

Humor pod napięciem, czyli złe emocje podczas odchudzania

Jedzenie wywołuje stan dobrego samopoczucia. Dzięki przemianom chemicznym zachodzącym w mózgu obniża się poziom stresu i zmęczenia, wydzielają się endorfiny i organizm osiąga poczucie szczęścia. Podczas odchudzania zwierzęcia właściciel niejednokrotnie bazuje na swoich często negatywnych odczuciach, których sam doświadczył, będąc na diecie. Nie chce, aby takie negatywne emocje, rozdrażnienie i złe samopoczucie dopadło jego pupila. Warto jednak uspokoić właściciela i wyraźnie podkreślić, że lekarz weterynarii dysponuje dietami odchudzającymi, które opracowane są tak, aby zminimalizować wszystkie te niedogodności. Diety odchudzające dostępne w lecznicach weterynaryjnych charakteryzują się smakowitością, a ponadto zapewniają uczucie sytości. Dodatkowo mają one podwyższony poziom białka, aby zapobiegać utracie masy mięśniowej oraz obniżoną zawartość tłuszczu, aby zmniejszyć kaloryczność karmy, co z kolei zapewnia odpowiednią wielkość posiłku.

Zwierzęta z nadwagą, zarówno psy jak i koty, mogą skutecznie się odchudzić

Kluczem do sukcesu terapii odchudzającej jest ścisła współpraca pomiędzy lekarzem weterynarii a właścicielem zwierzęcia. Należy wspólnie omówić przebieg całego procesu odchudzania, dostosowując terapię odchudzającą zarówno do możliwości właściciela, jak i potrzeb oraz nawyków zwierzęcia. Bardzo ważne są regularne wizyty kontrolne i rozmowa w razie jakichkolwiek, nawet najdrobniejszych wątpliwości. Czasami początki terapii odchudzającej bywają naprawdę trudne, zarówno dla właściciela, jak i zwierzęcia. Dlatego należy dążyć do jak najbardziej fizjologicznego tempa spadku masy ciała, które w przypadku otyłego kota wynosi do 1 proc. masy ciała na tydzień, a w przypadku otyłego psa do 2 proc. masy ciała w ciągu tygodnia.

Znajdź przyczyny otyłości Twojego zwierzęcia i wyeliminuj je

• Niski poziom aktywności

• Niewłaściwa dieta – niedopasowana do aktualnych potrzeb bytowych i wiekowych

• Zbyt częste podawanie jedzenia

• Swobodny dostęp do jedzenia

• Przysmaki – zbyt duża ilość (często gryzak to około 100 kcal)

• Podawanie jedzenia domowego (szynka, ser i inne)

• Zaspokajanie głodu emocjonalnego zwierzęcia – kontakt wzrokowy i przysmak

• Przebyty zabieg sterylizacji czy kastracji

• Rasa i predyspozycje do otyłości

• Zaburzenia behawioralne – związane z okresowym głodzeniem w przeszłości

 

Choroby związane z nadwagą i otyłością u zwierząt

• Cukrzyca

• Zaburzenia gospodarki lipidowej

• Skrócenie długości życia

• Choroba stłuszczeniowa wątroby

• Choroby dolnych dróg moczowych

• Choroby układu kostno-stawowego

• Zaburzenia emocjonalne-behawioralne

• Choroby jamy ustnej

• Dermatozy – choroby skóry

• Zmiany sercowo – naczyniowe

 

Justyna Przełączkowska,
inż. zootechnik, zoofizjoterapeuta Royal Canin